Fulltrúar Félags íslenskra hjúkrunarfræðinga, Kennarasambands Íslands og BSRB funduðu í síðustu viku með fjármálaráðherra vegna áforma ríkisstjórnar Íslands um að afnema lögbundna áminningarskyldu gagnvart starfsfólki ríkisins.
Heildarsamtökin lýsa yfir þungum áhyggjum af fyrirhuguðum breytingum og segja þær fela í sér skýra skerðingu á réttindum opinberra starfsmanna. Þau gagnrýna harðlega að engin formleg greining, gögn eða málefnalegur rökstuðningur hafi verið lagður fram sem sýni fram á nauðsyn lagabreytingarinnar. Að þeirra mati sé um að ræða pólitíska ákvörðun sem beinist að öryggi og réttarstöðu starfsfólks ríkisins.
Bent er á að áminningarskyldan sé grundvallarþáttur í stjórnsýslulegu réttlæti á vinnumarkaði hins opinbera. Hún tryggi að starfsfólk fái raunhæft tækifæri til að bæta frammistöðu sína áður en gripið er til uppsagnar og stuðli að því að ákvarðanir stjórnenda séu málefnalegar, gagnsæjar og byggðar á faglegum forsendum. Áminning sé því ekki hindrun í mannauðsstjórnun heldur mikilvægt úrræði til úrbóta.
Heildarsamtökin hafna því að andstaða þeirra snúist um að verja starfsfólk sem sinnir starfi sínu ekki sem skyldi. Þvert á móti snúist málið um að tryggja faglegt ferli og vernd gegn geðþóttaákvörðunum, klíkumyndun eða misbeitingu valds. Reynslan sýni að þar sem slík vernd sé veik eða engin geti skapast jarðvegur fyrir ómálefnalegar uppsagnir og ótta á vinnustöðum.
Þá minna samtökin á að áminningarskylda starfsfólks sveitarfélaga byggi á kjarasamningum fremur en lögum, sem undirstriki að mismunandi stoðir geti verið undir sömu meginreglu um málefnalegt verklag. Að þeirra mati ætti áhersla stjórnvalda fremur að vera á að styðja stjórnendur í að beita núverandi úrræðum rétt, í stað þess að fella þau niður.
Heildarsamtökin segjast munu undirbúa frekari viðbrögð á næstunni og kalla eftir raunverulegu samráði við fulltrúa starfsfólks áður en lengra er haldið.
Meðfylgjandi er sameiginlegt bréf heildarsamtakanna til félagsfólks.
Bréf til félagsfólks um áminningarskyldu